امروز: سه شنبه, 08 فروردين 1396
بابافارس - دانستنیهای جراحی بزرگ کردن پستان
پنجشنبه ، 26 ارديبهشت 1392 ، 18:00

بابافارس - دانستنیهای جراحی بزرگ کردن پستان
حداقل در ايالات متحده حدود 4 ميليون خانم داراي ايمپلانت پستان هستند بزرگ کردن پستان با قرار دادن ايمپلانت انجام مي‌شود. معمولاً ايمپلانت را زير عضله‌ي پکتوراليس قرارمي‌دهند و در مواردي هم که زياد مقبول نيست در بافت زير جلدي پستان از ايمپلانت استفاده مي‌شود. بسياري از ايمپلانت‌ها از يک غلاف سيليکوني خارجي ساخته شده‌اند که با ژل سيليکون،محلول نمکي يا ترکيبي از اين دو پر شده است

 

عمل جراحی شامل چه کارهایی می شود؟
اصل مهم در عمل جراحی بزرگ کردن سینه ایجاد یک جیب پشت سینه ی اصلی است که پروتز سینه در آن جای خواهد گرفت؛ اگرچه جرئیات زیادی در رابطه با این عمل جراحی وجود دارد که از قبل لازم است شخص آن را بداند.

چه نوع برش هایی وجود دارد ؟

 

 

به طور کلی سه نوع برش جراحی برای جاگذاری کردن پروتز سینه وجود دارد. در برش زیر سینه ای که بیشترین استفاده را دارد، در زیر سینه در قسمت خط یا چین سینه ایجاد می شود. طول برش حدود 4سانتیمتر است . این معمول ترین و رایج ترین برش است و چین طبیعی خود سینه معمولا به خوبی جای زخم سینه زا پنهان می کند. این نوع زخم همیشه توسط لباس پوشیده می شود؛ چون در این نوع برش دسترسی مستقیم به فضایی که پروتز سینه قرار خواهد گرفت ایجاد می کند، اندازه و شکل جیب مهم است و موقعیت و مکان قرار گرفتن پروتز سینه ی درون جیب دقیقا کنترل می شود.

یک روش دیگر برش پوست تیره تر اطراف لبه و کناره ی نوک سینه میباشد که در اطراف و دور لبه ی آن ایجاد می شود. اشکال این برش این است که توسط هیچ چین پوشیده و مخفی نمی شود و جای زخم ایجاد شده ممکن است ایجاد اختلال در شیر دادن بکند.

روش سوم برشی است که روی یکی از خطوط چین زیر بغل ایجاد می شود؛این برش کمتر استفاده می شود چون پیدا کردن مکان مناسب برای پروتز سینه در بعضی بیماران سخت تر است و ممکن است در آینده مشکلی بوجود آید و به یک برش اضافی روی سینه احتیاج باشد. اگرچه بعضی بیماران فکر می کنند که این روش کمتر از همه قابل رؤیت است، ولی در حقیقت این موضوع همیشه صدق نمی کند، مخصوصا وقتی لباس بدون آستین پوشیده باشید ناحیه ی زیر بغل مشخص است. به خاطر داشته باشید که جای زخم همیشه وجود خواهد داشت و این ارتباطی به محل برش ندارد. به طور نرمال جای زخم ها کاملا و به خوبی بهبود پیدا کرده و به مرور زمان کمتر قابل رؤیت خواهند شد اگرچه هیچ جراحی نهایتا نمی تواند ظاهر هیچ زخم بخصوص را پیش بینی کند.

اطلاعات اصلی و اساسی در مورد پروتز ها سینه

مهم است که بدانیم پوسته ی خارجی یا پوشش تمام پروتزها از سیلیکون ساخته شده است .اگرچه، ماده ی پر کننده ی موجود می تواند متفاوت و از مواد مختلف باشد که این مواد عبارتند از : آب نمک، ژل سیلیکون خالص که خود به دو دسته ی ژل ساده یا ژل منسجم (همبسته) تقسیم می شود . ژل شکر و نمک (هیدروژلی) و روغن سویا(تری لوسنت) که اخیرا کشف شده اند فعلا تا بررسی های بیشتر در مورد ایمنی آنها، مورد استفاده قرار نمی گیرند.

ژل سیلیکونی فعلا رایج ترین نوع مورد استفاده می باشد. در اروپا نمودارهای فعلی توزیع فروش [70%سیلیکون، 15% آب نمک، 15%برای پر کننده های دیگر مثل هیدروژن و روغن های سویا] را نشان می دهند.چون ژل سیلیکونی از سال 1963در دسترس می باشد بنابر این جراح ها بیش از 35 سال است که در مورد این نوع پروتز تجربه دارندو این زمان استفاده بیش از هر نوع دیگری می باشد . در طی سال ها تغییرات و پیشرفت هایی ایجاد شده که پوشش های سطحی از موادی با فرمولاسیون جدید تر ساخته شده اند و این پوشش ها طوری طراحی شده اند که "خونریزی" و انتشار مقادیر بسیار کم ژل پر کننده را به حداقل می رسانند .

جالب توجه اینکه پروتز ژل سیلیکون استاندارد، به خاطر نرمی ذاتی ژل سیلیکون بیش از انواع پروتزها احساس سینه طبیعی را ایحاد می کند.

پروتز تری لوسنت(روغن سویا):

دلیل اصلی ساخت پروتز تری لوسنت ایجاد یک محصول رادیولوسنت (نامرئی برای اشعه ی ایکس)بوده است . این محصول اجازه میدهد که بافت سینه با ماموگرافی به خوبی دیده شود .پروتز تری لوسنت با روغن سویای تری گلیسیریدی، غیر سیلیکونی تصفیه شده پر شده اند ؛ این روغن اجازه می دهد که اشعه ی ایکس به داخل پروتز بهتر نفوذ کند .

با اینکه ، این نوع پروتز بافت سینه را کمتر محو و نامشخص می کند ولی شخص باید کسی را که کار رادیوگرافی را انجام می دهد از نوع سینه اش مطلع کند.اشکال مهمی که در رابطه با پروتزهای تری لوسنتی وجود دارد پدیده ی چروک خوردن پوست است. چون ماده ی پر کننده ی سینه ها ی تری لوسنتی مایع می باشد، بعضی چین خوردگی های پوسته و پوشش سینه مشاهده شده است .در بیمارانی که بافت سینه هایشان لطیف و نازک است این چروک ها به راحتی قابل رؤیت و محسوس خواهند بود. چون سینه های پر شده با آب نمک تقریبا 30 برابر ویسکوزتیه ی کمتری نسبت به سینه های پر شده با تری لوسنت دارند، این مشکل در این سینه ها بیشتر رخ می دهد، از طرف دیگر سینه های پر شده با ژل سیلیکونی چون ترکیب ضخام تری دارند، این مشکل کمتر رخ می دهد.

از سال 1993آزمایش این پروتز در انگلستانآغاز شد. به طور کلی حدود( 5000 )زن دارای پروتز سینه ی تری لوسنتی هستند. اگرچه در هفتم مارس 1999، دپارتمان بهداشت به پزشکان توصیه کرد که تا اطلاع ثانوی از گذاشتن پروتز های تری لوسنتی خودداری کنند.در 6 جون 2000، آژانس روشهای پزشکی اطلاعیه ای منتشر کرد که به زنانی که پروتز های تری لوسنتی داشتند توصیه می کرد آن ها را بر دارند. زیرا حدس زده می شد که پر کننده ای که در پروتزهای تری لوسنتی قرار دارند ممکن است موادی تولید کنند که مضر باشد و به سلامتی بدن صدمه بزنند. در نتیجه، تحقیقات و بررسی های بیشتری مورد نیاز می باشد. Share

پروتز هیدروژلی

این آخرین نوع پروتزهای سینه می باشد که بدنبال بررسی ها و پژوهش ها برای پیدا کردن یک ماده ی پر کننده ای که در صورت پاره شدن و تراوش از پوسته و پوشش بی خطر باشد ساخته و تولید شد. این نوع ماده ی پر کننده، از ژل، شکر و آب نمک ساخته شده است . اگرچه از نظر حسی شبیه به پروتزهای از نوع سیلیکونی می باشد معهذا سینه های هیدروژلی وقتی لمس می شوند کمی محکمتر و سفت تر هستند. بعلاوه این ژل نسبت به حالت نرم سینه های سیلیکونی، گاهی کمی بر جسته تر هستند.

اگرچه چین و چروک خوردن پوست در هیدروژل نسبت به سینه های پر شده با تری لوسنت و آب نمک احتمالا کمی کمتر است ولی احتمال آن بیش از ژل های سیلیکونی است .متأسفانه مانند پروتز تری لوسنت، به خاطرعدم مطالعات و اطلاعات طولانی مدت ، آژانس روشهای پزشکی از دسامبر 2000 تصمیم گرفت کاشتن این نوع سینه ها را تا مطالعات بیشتر متوقف کند. 

آیا اشکال و قوام پروتز متفاوت است؟

اشکال و انواع مختلفی از پرکننده های ژلی پروتز وجود دارد. به طور معمول، اکثر پروتز های سینه گرد هستند. اگر از روبرو به آن ها نگاه کنیم آن ها مدور هستند و نیم نمای (پروفایل)آن بصورت نیمه ی ماه می باشد. قوام اکثر سینه های گرد معمولا نیمه سیال بوده و بیشتر شبیه به یک ژل زخیم می باشند.

اخیرا یک ژل سیلیکونی جدیدتر و منسجم ساخته شده است که معروف به پروتزهای شکل دار یا اشکی هستند .چون ترکیب این ژل سفت می باشد، درمقایسه با ژلهای سیال تر پروتزهای گرد، شکلی به خود می گیرد که مشابه سینه های طبیعی می باشد.این نوع سینه ها به جای اینکه پهن یاشند کمی بلندتر هستند و در قسمت پایین پرتر می باشند. آن ها تمایل دارند که از دیواره بالایی قفسه ی سینه به بالای خود سینه (پستان) گذار هموارتری داشته باشند. بنابر این به طور کلی آن ها کمی شکل طبیعی تری دارند، اگر چه این حالت بستگی به شکل اولیهای دارد که با آن شروع شده است .در مقایسه، پروتز های گرد به سینه ها، ظاهری مدورتر و گردتر میدهند.

بعلاوه به خاطر ترکیب ژلی زخیم تراین پروتز با، ایجاد هر نوع شکاف یا پارگی پوسته و پوشش، تراوش ماده به بیرون رخ نمی دهد؛ درست مثل ژل های سیلیکونی استاندارد. مضرات آن به این صورت است که همه افراد نمی توانند از این نوع بخصوص از پروتز ها استفاده کنند. یک نقطه ضعف دیگر آن این است که آن ها اساسا نسبت به پروتز های سیلیکونی استاندارد گران قیمت تر هستند.

پروتز های اشکی در هنگام لمس کمی سفت تر هستند، لبه ها و کناده های سینه را قابل لمس تر و محسوس تر می کنند و گزارشهایی نیز وجود دارد که این پروتز ها با از دست دادن شکلشان از جای خود خارج می شوند. اگر چه، اخیرا یک نوع پروتز سیلیکونی منسجم گرد نیز تولید شده است که وقتی پوسته و پوشش پروتز کهنه و فرسوده و یا پاره شود، تراوش مواد درون آن رخ نمی دهد.مزیت دیگر آن نسبت به پروتز های اشکی که قبلادر مورد آن ها صحبت شده است این است که پروتزهای منسجم گرد شمل خود را از دست نمی دهند.

مختصر اطلاعاتی در مورد سیلیکون

بدون شک بسیاری از خانم ها در مورد این نوع عمل جراحی داستان های ترسناکی شنیده اند ، ازجمله مسمومیت زایی سیلیکون ، بیماری های مربوط به بافت . در نتیجه در مورد عمل بزرگ کردن سینه در هشت سال اخیر تبلیغات مخالفی دریافت شده است مخصوصا به واسطه عملکرد غیر مسئولانه ی رسانه ها که بدین طریق علی رغم حقایق موجود، ادعاهایی در مورد ایمنی سیلیکون شده است . بدون شک، بیشتر این داستان ها بعد از این که fda - مدیریت غذا و دارو در امریکا- در ژانویه ی1992 استفاده از پروتزهای سیلیکونی را قدغن کرد بوده است .

Fda به این نتیجه رسیده بود که "هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ژل سیلسکون که پروتزها با آن پر میشوند ایمنی ندارند، اما مدارک برای اثبات ایمنی آن کم و ناکافی است." موارد بالا نتیجه دعوی حقوقی بر ضد تولید کنندگان پروتزهای سیلسکونی بود. این دعوی از طرف زنانی مطرح شده بود که از پروتز استفاده می کردند و نشانه ها و علائم زیادی از بیماری ای که " بیماری خود ایمنی مربوط به سیلسکون" نامیده شده است را دارا بودند. در حقیقت بررسی مدارک دادگاه در آمریکا نشان داد که بیش از 216 نشانه ی جداگانه در ارتباط با شیوه های پر کردن ژل به ثبت رسیده است این تعداد تنوع نشانه مجزا در هیچ بیماری دیگری دیده نشده است !

از این زمان به بعد فعالیت ، بحث و گفتگوهای قراوانی درمجامع پزشکی انجام شد تا ایمنی و یا خطرناک بودن ژل های سیلیکونی را اثبات کنند. برای این کار مقدار زایدی اظهاریه و بیانیه منتشر شد و نتایج زیادی گرفته شد .

به طور خلاصه بعضی از آنها عبارتند از :

1)در ژانویه 1992مسوولین بهداشت به جراحان و پزشکان اطلاع داند که دپارتمان بهداشت احساس می کند که هیچ دلیلی برای عدم استفاده از پروتز به خاطر هراس و ترس ها موجود در امریکا وجود ندارد !

2) در آوریل 1994 یک کمیته متخصص که توسط دپارتمان بهداشت تعیین شده بود، به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتز های سیلسکونی با بیماری خود ایمن یا بیماری بافت همبند وجود ندارد.

3) ادعاهایی وجود دارد که سیلیکون کلا باعث ایجاد یک سندرم جدید می شود. این ادعاها براساس گزارشهای موردی است و بنابر این نوع مطالعاتی برای اثبات این ادعاها وجود ندارد. در پاسخ به این ادعا ، کالج روماتولوژی امریکا در اکتبر 1995 بیانیه ای بر اساس مطالعات تحقیقاتی روی بیشتر 78000زن منتشر کرد . بیانیه به این صورت بود که سیلیکون بیماران را در معرض هیچ خطر اضافی در مورد بافت همبندی یا بیماری روماتیسمی قرار نمی دهد و هیچ دلیلی برای منصرف کردن افراد از این عمل جراحی به خاطر ابتلا یا وخیم تر شدن یک بیماری و نگرانی از بیماری های بافت جود ندارد .

4)حداقل 29 مورد مطالعه و مقاله در سالهای اخیر در سراسر دنیا به چاپ رسیده است که بیشتر از 200000 زن در این مطالعات مورد بررسی قرار گرفته اند و در هیچکدام از آنها رابطه ای بین بیماری موسوم به "بیماری خود ایمن سیلیکون " و پروتز دیده نشده است .

5)کشف سیلیکون در مایعات بدن باید بصورت علمی و بصورت پرسپکتیو مورد بررسی قرار بگیرد، سیلیکون به میزان زیادی در محیط اطراف ما و در بدن بیشتر مردم وجود دارد . تماس و ارتباط ما با سیلیکون در طول زندگیمان زیاد است و سیلیکون به طور گسترده در داروسازی مورد استفاده قرار می گیرد. سیلیکون بعنوان یک لابریکنت در هر نوع سوزن یک بار مصرف، سرنگ و لوله های درون سیاهرگی مورد استفاده قرار می گیرد .

سیلیکون در روژ لب ها، لوسیون ها برنزگی، فرایند های تولید غذا، کرم های پوست، اسپری مو و لوازم آرایشی کاربرد دارند. در بیش از 1000محصول دارویی از سیلیکون بعنوان یک جزء سازنده یاد می شود و حتی در فرایند تولید دریچه های مصنوعی قلب، مفاصل و دستگاه تنظیم ضربان قلب مورد استفاده می گیرد.

6) در جولای 1998،دپارتمان بهداشت به دنبال بررسی ها و مطالعات کمیته ی تشکیل شده برای بررسی ایمنی پروتزهای سیلیکونی، یافته ها و نتایج خود را منتشر کرد. این کمیته که بیشتر از دانشمندان و استادان دانشگاه تشکیل شده بود به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتزهای سیلیکونی با این بیماری وجود ندارد. (گزارش 36 صفحه ای کامل ان را میتوانید از روی اینترنت دریافت کنید.

با توجه به این بیانیه، باید قبول کرد که شاید بعضی از زنان که عمل جراحی بزرگ کردن سینه داشته اند، در آینده دچار ناراحتی خود ایمنی یا بافت همبندی بشوند .چون این بیماری ها نسبتا در میان مردم متداول و رایج می باشند.مساله این است : بدون توجه به اینکه آیا آنها عمل پروتز گذاری سینه داشته اند یا خیر ، آیا ممکن نیست که به هر حال دچار این بیماری ها شوند ؟

این نوع سؤالات فقط با تجزیه تحلیل آماری دقیق قابل پاسخ دادن است. سپس اگر مشخص شد که گروهی از زنان که عمل پروتزگذاری سینه ی سیلیکونی داشته اند، تعداد بیشترشان دچار بیماری های خود ایمنی هستند؛ شاید بتوان یک ارتباط موقتی و اتفاقی بین این موارد پیدا کرد .

در این لحظه بعد از بررسی تمام اطلاعات و داده های مربوطه، باید بگوییم هیچ مدرک علمی و قاطعی وجود ندارد که نشان دهد مواد سیلیکونی موجود در پروتزهای سینه خطر بیماریهای بافت های همبندی یا سرطان سینه را افزایش می دهد. 

چگونه من می توانم بهترین اندازه را انتخاب کنم؟

پروتزهای سینه انواع و اندازه های مختلف دارند و برای هر فردی ممکن است که به راحتی اندازه دلخواه را انتخاب کند. بیشتر زنان بر اساس اندازه ی سینه بندهاشان اندازه ی پروتز سینه را مشخص می کنند.همانطور که میتوانید تصور کنید، پروتز سینه با اندازه های مختلف در زمان مختلف نتایج متفاوتی ایجاد می کند. رمز انتخاب اندازه پروتز سینه این است که این سینه به طور کلی به شما ظاهری موزون تر و مناسب تر بدهد و با خواست شما یکی باشد. در هنگام مشاوره دکتر منافی اندازه های سینه و قفسه ی سینه ی شما را می گیرد تا اندازه مناسب شما را بدست آورد. بعلاوه با این اندازه گیری ها ظاهر شما را با بهترین اندازه ی سینه تصور می کند و در نظر می گیرد.

مهم است بدانید که نهایتا عامل محدود کننده در انتخاب اندازه ی سینه فضای در دسترس در زیر سینه ی شماست . به خاطر داشته باشید، همانطور که حجم هر نوع پروتز افزایش می یابد،به پهنای آن هم اضافه می شود. بنابر این اگر شما پروتزی را انتخاب کنید که بیش از اندازه بزرگ است ، لبه ها و کناره های آن ممکن است از اطراف بافت سینه ی اصلی بیرون بزند و به طور بالقوه حتی تا گودی زیر بغل نیز برسد. این حالت برای بیشتر مردم غیر مطلوب است. بعلاوه امکان چروک ، چین خوردگی و دیگر مشکلات نامطلوب طولانی مدت نیز افزایش مییابند. چون بیشتر زنان نقطه نظرات واقع بینانه ای از چیزی که می خواهند دارند؛ بنابر این بسیار کم پیش می آید که جراحی نتواند انتظارات بیمارش را بر آورده کند. 

پروتز های سینه تا چه مدت باقی می مانند؟

مانند تمام محصولات ساخت دست بشر، پروتز های سینه نیز تا ابد باقی نمی مانند. علی رغم اینکه بسیار قوی و مقاوم هستند(حتی در برابر فشار)،ولی مستعد کهنه شدن یا فرسایش در طول زمان می باشند. به عبارت ساده تر پوسته ی خارجی یا پوشش پروتز سینه بالاخره کهنه و نازک شده و نهایتا از بین می رود. اگر چنین اتفاقی افتاد مواد آن به بیرون تراوش پیدا می کند. این حالت معمولا متلاشی شدن یا تراوش یا پارگی پروتز سینه نامیده می شود . اگرچه از نظر کلینیکی تشخیص آن مشکل می باشد. گهگاهی کسی ممکن است تشخیص دهد که سینه اش کمی صاف شده ویا شکل آن تغییر پیدا کرده است،

اما اکثرا و به ندرت قابل توجه و دید است. به علت ایجاد کپسول اطراف پروتز گاهی اوقات بطور گول زننده ای تشخیص پارگی صورت نمی گیرد . همانطور که قبلا بیان شد، یک کپسول یک نوع کیسه ی بیولوژیکی را تشکیل می دهد که هر نوع پروتز سینه را در بر می گیرد.بنابر این بعد از اینکه از پروتز سینه تراوشی رخ داد، مواد درون آن هنوز در همان مکان بوسیله ی کیسه ی خود بدن یا کپسول باقی می مانند.اگرچه علی رغم تشخیص مشکل آن از نظر کلینیکی، به یمن وجود سونوگرافی (اولتراسوند) بیشتر اوقات قادر به دسترسی دقیق به شرایط هر نوع پروتز سینه در مواقع لزوم، خواهیم داشت.

نمودارها و تصاویر زیادی وجود دارد که بیان میکند که نهایتا هر نوع پروتز سینه قبل از اینکه خراب شود چقدر باقی می ماند. یک نمودار میانگین حدود 20 سال است. اگرچه کهنه شدن و یا پاره شدن در میان افراد مختلف متفاوت است بنابراین یک زن که ورزشها و تمرینهای فیزیکی زیادی انجام می دهد سینه هایش حرکت زیادی میکنند افرادی نظیر مربیان ایروبیک، دوندگان ماراتن، سوارکاران و ...کسانی هستند که به طور طبیعی پروتز سینه شان در یک دوره ی زمانی مشخص نسبت به کسانی که تمرینات و تحرکات کمتری دارند، بیشتر فرسوده و پاره می شود.در اولین نگاه منطقی است، فرض کنیم و بدانیم که پروتز های سینه در این حالت ها زودتر از بین می روند؛ بنابر این توصیه می شود که به منظور داشتن یک ارزیابی مناسب از حالت و موقعیت پروتز های سینه ی خود 10-15 سال پس از عمل جراحی به طور مرتب مورد معاینه قرار گرفته و یا سونوگرافی نمایید.

شما پروتز سینه را کجا قرار می دهید؟ جلو یا پشت ماهیچه؟

دو مکان یا دونوع جیب ایجاد شده برای قرار گرفتن پروتز وجود دارد : زیر غده ای در جلوی ماهیچه ی سینه و زیر ماهیچه . ماهیچه ی سینه ای ماهیچه ای از قفسه ی سینه است که معمولا در بدنسازان رشد می کند.

در انگلستان مکان زیر غده ای رایج ترین مکان مورد استفاده می باشد. اشکال این است که شکل ظاهری و نمای بیرونی سینه ی کاشته شده در زنان لاغر چشمگیرتر است . در این موارد هر کسی می تواند ظاهر سینه ها را روی قفسه ی سینه تشخیص دهد در این موارد به شما توصیه می شود که پروتز را به صورت زیر ماهیچه ای بگذارید.

اگرچه بعضی انواع پروتز وجود دارد که برای روش زیر غده ای مناسب تر هستند.این زنان معمولا سینه های اصلی شان زمانی بزرگتر از زمان حالشان بوده است. وقتی کاهش حجم بسیار زیادی در سینه ی اصلی وجود داشته است و در اندازه ی پوست پوشیده شده در اطراف بافت سینه میزان کمی جمع شدگی و افت وجود دارد، پس شکلی ایجاد می شود "کیف خالی" نامیده می شود. تحت این شرایط گاهی اوقات بهتر است که پروتز در موقعیت زیر غده ای قرار بگیرد تا بتواند پوستی که سینه ی اصلی را پوشانده، پر کنند. در مواردی که پوشش پوستی کشیده می شود و نوک سینه تا،تای زیر سینه پائین می آید، لازم است تا دوباره نوک سینه را بالا آورده و پوست پوششی را بالا آوردن کوچک کنند. این حالت نیز در زمان مشاوره مشخص می شود.

دومین مکان،مکان زیر ماهیچه ای بین ماهیچه ی دیواره ی قفسه ی سینه و خود قفسه ی سینه می باشد. مکان زیر ماهیچه ای پوشش زیاد پروتز را افزایش می دهد، پوشش و پوشیدگی شکل و ظاهر پروتز سینه را نیز زیاد می کند. این مکان مخصوصا در زنانی که بافت سینه ی بسیار کمی دارندو یا اصلا ندارند، بسیار مفید است. با ایجاد پوشش زیاد در این شرایط نهایتا بعضی عوارض نامساعد که روی ظاهر سینه وجود دارد و در بالا توضیح داده شد کاهش می یابد. مزیت دیگر این است در این حالت مامو گرافی با کیفیت بهتری انجام می شود. اشکال آن این است که ممکن است درد یا ناراحتی بیشتری بعد از عمل داشته باشید و پروتز سینه با حرکات معین ماهیچه حرکت میکند.

تصمیم در مورد اینکه چه مکانی برای گذاشتن پروتز متناسب اسب ، در زمان مشاوره مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

چه نوع داروی بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرد و چه مدت عمل جراحی طول می کشد؟

عمل جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و معمولا نیاز است که تمام شب در بیمارستان بمانید. این فرایند تقریبا یک ساعت به طول می انجامد.

آیا این عمل دردناک است؟

درد در طی عمل جراحی بزرگ کردن سینه تا حدی وجود دارد. همیشه تعیین درد برای هر شخص مشکل است. در حالی که بعضی خانم ها این فرایند را دردناک می دانند، دیگران گفته اند که بعد از عمل جراحی درد بسیار کمی داشته اند. مکان قرار دادن پروتز سینه در پشت ماهیچه ی سینه ای همراه با درد بیشتری است چون باید مقداری از ماهیچه بریده شود تا فضایی برای گذاشتن پروتز سینه باز شود. منصفانه است که گفته شود که بیشتر زنان میزان معتدلی درد برای پنج روز اول دارند که نیاز به مسکن خواهند داشت. اگرچه بعد از یک هفته بیشتر زنان گفته اند بهبود قابل توجهی در علائم و نشانه ها دارند و در حقیقت با هر نوع مسکن معمولی آن ها را از بین برده اند.

بعد از عمل جراحی چه اتفاقی می افتد؟

سینه های شما تا حدودی ورم کرده و بعد از عمل جراحی کبود می شوند. این حالت معمولا دوتا سه هفته بعد از بین می رود.گاهی اوقات ورم دو سینه ممکن است با هم متفاوت باشد. این حالت نرمال و عادی است و به مرور زمان بر طرف می شود اگرچه اگر تفاوت زیادی بین سینه ی دو طرف وجود دارد، باید با پزشک تماس بگیرید.

بعد از بزرگ کردن سینه ممکن است به نظر برسد که سینه خیلی در بالا قرار دارد این حالت نیز عادی است.در طی دو ماه اول بعد از عمل جراحی پروتز کم کم پائین آمده و نسبت به اثرات جاذبه ی زمین جای خود را پیدا کرده و به حالت طببیعی باز می گردد. اگر یک طرف سریعتر از طرف دیگر پائین آمد نیاز نیست که نگران شوید، چون این حالت بعضی اوقات رخ می دهد.

بدنبال عمل جراحی شما باید بانداژ مناسبی داشته باشید و لازم است که به مدت دو هفته مکان عمل را خشک نگه دارید. بعد از دوهفته پانسمان شما بر داشته خواهد شد و زخم بررسی و باز بینی شده و کمی تمیز می شود. اکثرا بخیه ای برای کشیدن وجود ندارد، چون اغلب داخلی و جذب شدنی هستند.همیشه به خاطر داشته باشید که دستور العملهای بعد از عمل جراحی را بخوانید و رعایت کنید .

بعد از عمل باید چه نوع عوارضی را انتظار داسته باشم؟

تغییر احساس در نوک سینه و حس خود سینه، ممکن است اتفاق اقتد. بعضی بیماران کاملا حس سینه شان از بین میرود،دیگران فقط کمی کاهش در حس سینه هایشان را گزارش کرده اند و بعضی حتی افزایش حس سینه را گزارش کرده اند. در اکثر موارد تغییر احساس سینه موقتی می باشد و به زودی از بین می رود و بهبود می یابد. دوره کامل بهبودی و درمان گاهی تا هجده ماه به طول می انجامد . اگرچه در تعداد بسیار کمی از بیماران از دست رفتن دائم احساس نیز ممکن است رخ دهد .

به دنبال انجام این عمل شیر دادن با سینه امکان پذیر است و شما قادر به تولید شیر کافی خواهید بود. شما باید بدانید که به طور طبیعی همه ی خانم ها نمی توانند به طور رضایتبخشی شیر بدهند، چه پروتز داشته باشند چه نداشته باشند.

حاملگی: اگر شما بعد از عمل جراحی تان حامله شوید بافت های سینه ی شما بزرگ شده و پوست نیز متعاقبا کشیده می شود. همچنین هنگام حاملگی و همراه با آن اگر شیر دادن را متوقف کنید بافت سینه ی شما کوچک و جمع خواهد شد. پیش بینی اینکه چه میزان این تغییرات رخ خواهد داد غیر ممکن است ولی حجم پروتز سینه در طی این عملیات به همان اندازه باقی خواهد ماند.

چین خوردگی یا چروک شدن پوست روی پروتز ممکن است در زنانی که بافت سینه کمی دارند یا اصلا ندارند رخ دهد . پروتز های سینه ی هیدروژلی که برششان نسبت به پروتز های سینه ی سیلیکونی کمی بلندتر است بیشتر دچار این حالت می شوند. این حالت هیچ مشکل پزشکی به خودی خود ندارد اما از نظر زیبایی نامطلوب است. این حالت می تواند در هر قسمتی از سینه رخ دهد. به منظور به حداقل رساندن این عارضه در زمان مشاوره به شما توصیه می شود که بهترین مکان گذاشتن پروتز همان موقعیت زیر ماهیچه ای است . خاطر نشان می گردد که احتمال رخ دادن چین و چروک خوردگی حتی وقتی احتیاط های لازم انجام شود وجود دارد و گاهی از بین بردنشان مشکل و حتی بعضی اوقات غیر ممکن است.

در زنان لاغر بعد از عمل جراحی بزرگ کردن سینه، پروتز لمس می گردد در این موقعیت ها پروتز های سینه بیشتر در قسمت پائین سینه نزدیک به تای سینه احساس میشوند.این حالت هم هیچ چاره ی پزشکی ندارد، اگرچه زنانی که این نکته را به خاطر نداشته باشند ممکن است ناگهان نگران شوند که ممکن است در سینه شان غده ای ایجاد شده باشد. در هر حالتی که عدم اطمینانی در این مورد وجود دارد همیشه بهتر است با جراحتان تماس بگیرید تا او سینه تان را معاینه کند.هیچ نوع احتمال ترکیدن یا از هم باز شدن پروتزهای سینه هنگام مسافرت با هواپیما، شناکردن، شیرجه زدن و غیره وجود ندارد.

جای زخم ها به چه شکل هستند؟

ایجاد جای زخم پس از اعمال جراحی یک عارضه نیست بلکه یک رویداد بعد از عمل محسوب می شود. خوشبختانه جای زخم ها در عمل بزرگ کردن سینه کوتاه بوده و حدود 4 سانتیمتر ط.ل دارند. شماباید همیشه انتظار داشته باشید که جای زخم ها در ابتدا قرمز،ملتهب، قلمبه و حتی دارای خارش باشند که به مرور زمان کمرنگ شده و صاف می شوند. این یک حالت عادی در فرایند التیام و جوش خوردن زخم می باشد. اگرچه مهم است به خاطر بسپارید که ترمیم کامل و التیام زخم ممکن است حدود دوسال طول بکشد. برای تسریع و تسهیل فرآیند درمان ماساژ روزانه ی جای زخم در طی این دوره ی زمانی توصیه می شود.اگرچه شما باید بدانید که هیچ پزشک مسئولی در موقعیتی قرار ندارد که بتواند پیش بینی کند که هر نوع جای زخمی چگونه به نظر خواهد رسید. البته همانطور که گفته شد جای زخم ها کمرنگ شده و به مرور زمان بهبود می یابند.

چه چیزی ممکن است اشتباه شود؟

تمام عمل های جراحی ممکن است با بعضی خطرات و عدم اطمینان همراه باشند.وقتی یک عمل بزرگ کردن سینه توسط یک جراح پلاستیک خبره انجام می شود، اشکالات و خطرات معمولا کم و نادر هستند. با این وجود افراد آناتومی بدنشان، عکس العملهای فیزیکی شان و توانایی التیام یافتن وجوش خوردن زخم هایشان بسیار با یکدیگر فرق دارد و نتیجه ی نهایی هرگز به طور کامل قابل پیش بینی نیست. این اشکالات عبارتند از : عفونت، خون مردگی و سیاه شدن پوست.

عفونت می تواند علی رغم تزریق روزانه و منظم آنتی بیوتیک ها در زمان عمل جراحی همچنین بعد از عمل جراحی، نیز پیش می آید. احتمال رخ دادن آن یک درصد می باشد .علائمی مانند درد، قرمزی، ورم کردگی با تب که بدنبال عمل بزرگ کردن سینه پیش می آید باید بلافاصله به بیمارستان گزارش شود.عفونت اگر گزارش نشود به راحتی می تواند موفقیت هر عمل جراحی را به خطر بیندازد. اگر عفونت جدی بود و به آنتی بیوتیک ها جواب نداد، ممکن است لازم شود پروتز سینه بیرون آورده شده و تا زمانی که عفونت کاملا پاک نشده است نباید مجددا گذاشته شود.

خونریزی ناشی از تراوش در رگ خونی باعث ایجاد ورم و کبودی سینه می شود. اگر مقدار آن کم باشد بدن به مرور زمان قادر به جذب آن خواهد بود.اگر مقدار آن قابل توجه بود که خونمردگی نامیده می شودو (1%) ممکن است که لازم شود آن را تخلیه کنند. وقتی خون کافی برای پوست فراهم نشود، سیاه شدن پوست یا تخریب پوست رخ می دهد. اگر جراح پروتز سینه را بسیار بزرگتر از جیب ایجاد شده انتخاب کند این امر رخ می دهد. این حالت بسیار نادر است و در حقیقت دکتر منافی هرگز این مشکل را تجربه نکرده است و انتظار آن را نیز ندارد.

منقبض شدن کپسول

این مهمترین و رایجترین اشکالی است که در پروتز پیش می آید. یک کپسول ، یک لایه از بافت زخم است که معمولا در اطراف هر ماده ی مصنوعی قرار گرفته در بدن ایجاد می شود. این پاسخ طبیعی بدن به یک ماده ی خارجی است. بیشتر اوقات این کپسول بسیار نرم است بطوریکه تقریبا غیر قابل تشخیص است و بنابر این به هر حال تأثیری روی پروتز سینه نمی گذارد . منقبض شدن کپسولی یا سفت شدن وقتی رخ می دهد که یک لایه از بافت زخم در اطراف پروتز سینه جمع می شود و آن را فشار می دهد به طوریکه سینه شروع به سفت شدن می کند و یا در بعضی موارد کاملا سفت می شود. یبشتر انقباض های کپسولی امروزه در پروتز های سینه ی سیلیکونی با پوسته ی نرم که سال ها قبل گذاشته شده اند رخ می دهد. میزان انقباض کپسولی در کذشته (30%_35%) بوده است.با پیدایش پروتز های سینه با پوشش وپوسته ی بافت دار مشکل انقباض کپسولی به میزان قابل توجهی کاهش یافته و در حال حاضر میزان آن بین (%6_8%)است .

دلیل ایجاد انقباض کپسولی کاملا مشخص نیست اما به نظر می رسد که چند عامل باشد. مهم است تشخیص داده شود که درجات مختلفی از انقباض وجود دارد و بیشتر مواقع تنها میزان کم و ملایمی ایجاد می شود. اگر چه در تعداد بسیار کمی از آن ها هم ممکن است این سفت شدگی آنقدر شدید باشد که برای آن ها ایجاد مزاحمت و اذیت کند، حتی ممکن است که دردناک شده و ممکن است باعث انحراف سینه از حالت عادی شود. این حالت ممکن است در یکی یا در هر دو سینه رخ دهد و در هر طرف میزان سفت شدگی متفاوت باشد.

این حالت ممکن است در هر زمانی رخ دهد حتی سال ها بعد از عمل، اگرچه بیشترین احتمال رخ دادن آن در سه سال اول بعد از عمل جراحی می باشد. متأسفانه در حال حاضردر صورتی که انقباض کپسولی رخ دهد هیچ راه مؤثری برای جلوگیری از ایجاد انقباض کپسولی وجود ندارد. اگرچه همانطور که قبلا گفته شد،این حالت خودش خطری در سلامت شخص ندارد غیر از اینکه ممکن است مانع از ماموگرافی شود.دو روش برای کاهش یا کم کردن سفتی یک انقباض وجود دارد . این دو روش عبارتند از :کپسولوتومی بسته و باز.در کپسولوتومی بسته، پروتز سفت شده به صورت دستی از بیرون فشرده می شود و کوشیده می شود تا پوشش زخم پاره شده یا ترک بخورد، وقتی کار به طور رضایتبخش انجام شود نتیجه فوری بوده و سینه بلافاصله احساس نرمی می کند. البته مقاومت پوشش زخم در برابر پاره شدن از فردی تا فرد دیگر فرق می کند. در بعضی ها پاره شدگی ها به راحتی رخ می دهند اما در بعضی دیگر جای زخم آنقدر سفت است که نمی تواند پاره شود که نتیجه ی آن ظاهری زشت و بد منظره خواهد بود.کپسولوتومی بسته همچنین ممکن است باعث ایجاد کبودی، خونریزی یا حتی پارگی خود پروتز سینه بشود .اگر پارگی رخ داد نیاز می شود که شما عمل جراحی کرده و پروتز سینه ی پاره شده را برداشته و پروتز دیگری جایگزین آن کنید. به خاطر وجود این نتایج و پیامد های غیر قابل پیش بینی کپسولوتومی بسته کمتر انجام می شود.

کپسولوتومی با روش دیگری است که کنترل شده تر می باشد ترجیحا مورد استفاده قرار می گیرد .این روش تحت تحت بیهوشی عمومی انجام می شود . در این فرایند برش قدیمی مجددا باز می شود و کپسول ضخیم شده برداشته شده یا شل می شود. سپس پروتز سینه دوباره در جای خود قرار می گیرد متأسفانه حتی بعد از انجام یک کپسولوتومی رضایتبخش و موفق همیشه امکان سفت شدن مجدد وجود دارد .

چه مدت طول می کشد تا من به حالت عادی باز گردم؟

اگرچه میتوانید به نرمی راه بروید و کارهای بسیار سبک را از روز بعد از عمل انجام بدهید، لطفا در 7 تا 10 روز اول از انجام هر گونه کارهای کشیدنی یا بلند کردنی بپرهیزید .بسته به شغل بسیاری از زنان بعد از این مدت زمان میتوانند به سر کار خود بر گردند. مشخصا اگر کار شما شامل کارهای کششی و بلند کردنی است توصیه میشود 10 روز دیگر از کار کردن بپرهزید. شما معمولا می توانید تمرینات سبک دست و پا ها را بعد از سه هفته شروع کنید تمرینات بازوها وشانه ها و شنا کردن را میتوانید بعد از 6 هفته شروع کنید؛ وقتی تمرین و ورزش میکنید یک سینه بند ورزشی خوب بپوشید. رانندگی کردن بعد از یک هفته مجاز است. فعالیت جنسی بعد از حدود 4 هفته میتواند شروع شود؛ اگرچه در این مرحله هم فقط لمس آرام سینه ها توصیه میشود. (لمس کردن و دست زدن محکم تر سینه ها بعد از دو ماه امکان پذیر است.)

پروتزهاي سينه چقدر عمر مي کنند؟

دختري 18 ساله هستم که کمي پستان هايم بزرگ است، براي کوچک کردن آنها چه کار کنم؟

اعمال جراحي زيباسازي پستان از شايع?ترين جراحي?هاي پلاستيک در زنان است.

براي افزايش اندازه پستان?ها معمولا از چه روشي استفاده مي‌شود؟

بهترين و شناخته‌شده‌ترين روش براي افزايش اندازه پستان?ها، گذاشتن پروتز است. جراح برش کوچکي در ناحيه زير پستان?يا دور‌هاله مي‌دهد و پروتز را از اين برش وارد مي‌كند و زير نسج پستان?يا عضله سينه‌اي بزرگ مي‌گذارد تا پستان? برجسته‌تر ‌شود.

پروتز انواع مختلفي دارد؟

بله، ‌پروتز‌ها انواع و شکل‌هاي متفاوتي دارند و برحسب تجربه جراح و درخواست بيمار، براي هر خانمي اندازه و نوع خاصي از آن استفاده مي‌شود. شکل پروتز‌ها يا گرد است يا حالت اشکي دارد. در نوع اشکي آن، ناحيه فوقاني باريک‌تر و طبيعي‌تر است و ناحيه تحتاني بيشتر پر مي‌شود و مورد توجه برخي از بيماران قرار مي‌گيرد. عيب اين پروتز‌ها اين است که اگر کمي در جاي خود بچرخند حالت قرينه خود را از دست مي‌دهند و به تصحيح مجدد نياز پيدا مي‌کنند. پروتز‌هاي گرد در تمام جهات يکسان هستند و استفاده از آنها راحت‌تر است.

اين پروتزها از چه موادي تشكيل شده‌اند؟

پروتز‌ها از يک جدار سيليکوني تشکيل شده‌اند که داخل آنها را با ژل يا سرم نمکي پر مي‌کنند. در پروتز‌هايي که با ژل پر شده‌اند، امکان نشت ژل از منافذ ريز جدار پروتز وجود دارد و گرچه به دليل چسبنده بودن ژل داخل آن پروتز كاملا خالي نمي‌شود و شکل خود را حفظ مي‌کند اما همان ميزان ژلي که نشت کرده، گاهي باعث بزرگ‌شدن غدد لنفاوي و دردناک‌شدن آن مي‌شود. خطر پروتز‌هايي هم که داخل آن با سرم نمکي پر شده است، از نظر حساسيت براي بيمار کمتر است زيرا حتي در صورت بازشدن جدار آنها، مايعي که به بيرون نشت مي‌کند، سرم نمکي است که کاملا با بدن سازگار است و بلافاصله جذب مي‌شود. حسن ديگر اين پروتز‌ها اين است که به برش کوچک‌تري براي جاگذاري نياز دارند و حتي با يک برش کوچک در زير بغل مي‌توان آنها را زير پستان و در محل موردنظر قرار داد. عيب اين نوع پروتز اين است که در موارد نادري سرم داخل آنها از منافذي که در جدار پروتز ايجاد مي‌شود تخليه مي?شود و بايد جايگزين شود بنابراين برخي جراحان پروتز‌هاي حاوي ژل را ترجيح مي‌دهند.

در مورد روش‌هايي مانند تزريق مستقيم ژل در پستان که با سرنگ انجام مي‌شود، چيست؟

تزريق ژل به دليل تماس مستقيم ژل با نسج بدن و ريسک بالاي عفونت و عوارض ديگر توصيه نمي‌شود و در موارد زيادي پس از مدتي ژل تزريق شده در يک محل جمع مي‌شود و توده‌اي ايجاد مي‌كند که براي تخليه آن راهي به جز عمل جراحي وجود ندارد.

بسياري از خانم‌ها ترجيح مي‌دهند با روش غيرجراحي اقدام به كوچك يا بزرگ‌كردن سينه‌شان كنند. آيا استفاده از کرم‌ها و لباس‌هاي لرزاننده‌اي که تبليغ مي‌شود، موثر است؟

مسلما هر روشي که نيازي به برش و بيهوشي نداشته باشد، بهتر است ولي متاسفانه سوءاستفاده زيادي انجام مي‌شود و شرکت‌هاي متعددي ادعا مي‌کنند که کرم يا وسيله‌اي اختراع کرده‌اند که قادر است بدون عمل جراحي، پستان را بزرگ‌تر يا کوچک‌تر کند اما هيچ‌کدام از اين روش‌ها تاثيري ندارند و فقط به‌طور موقت پستان را متورم مي‌كنند و پس از قطع مصرف، ورم پستان از بين مي‌رود و حتي از قبل هم بدتر مي‌شوند. در عين حال مشکلاتي مانند درد يا ترشح از پستان ايجاد مي‌کند و تاثير درازمدت آن بر سلامت پستان و ايجاد سرطان نامشخص است.

خانم‌هايي که مشکلشان فقط افتادگي پستان است، بايد از چه روشي استفاده كنند؟ آيا روش غيرجراحي موثري وجود دارد؟

در اين مورد هم روش‌ها و محصولات زيادي تبليغ مي‌شوند اما متاسفانه هيچ‌کدام از آنها اثر پايداري ندارند و بي‌خطر هم نيستند. در روش جراحي معمولا پوست اضافي پستان طبق نقشه خاصي برداشته و نسج پستان با پوست باقيمانده جمع و ‌هاله پستان به محل جديد که بالاتر از محل قبل است، منتقل مي‌شود. اگر پستان علاوه بر افتادگي، بزرگ هم باشد مقداري از نسج اضافي آن هنگام جراحي برداشته مي‌شود. اگر بيمار تمايل داشته باشد که هم افتادگي تصحيح و هم اندازه پستان کمي بزرگ شود، جراح از پروتز مناسب هم استفاده مي‌کند تا به نسج پستان شکل مناسب بدهد.

عمل جراحي‌اي که براي افتادگي‌هاي خفيف انجام مي‌شود با بي‌حسي موضعي نيز قابل انجام است اما در صورتي که افتادگي شديد باشد، به دليل طولاني‌تر بودن مدت جراحي و نياز به دستکاري بيشتر، بيهوشي عمومي انجام مي‌شود.

براي کوچک‌کردن پستان‌هاي بزرگ كه باعث درد شانه و پشت مي‌شوند، چه روشي را پيشنهاد مي‌كنيد؟ آيا آنها نيز به پروتز نياز دارند؟

براي کوچک‌کردن پستان معمولا از روش جراحي که در آن مقدار اضافي نسج پستان برداشته مي‌شود، استفاده مي‌کنيم و به استفاده از پروتز نياز نيست. در اين روش‌ به‌طور معمول از خود بيمار در مورد اندازه نهايي موردنظر، سوال مي‌شود و براساس آن، ميزاني از نسج پستان که قرار است، برداشته شود، مشخص مي‌شود. نوع برش‌ روي پستان به ميزان نسج برداشته‌شده بستگي دارد و پزشك تکنيک جراحي را با توجه به ميزان نسج اضافي پستان و تجربه خود انتخاب مي‌کند. اين عمل جراحي معمولا با بيهوشي عمومي انجام مي‌شود و با توجه به تکنيک عمل و اندازه پستان بيمار، بين 2 تا 4 ساعت به طول مي‌انجامد. اگر عمل جراحي به خوبي پيش برود و بيماري زمينه‌اي وجود نداشته باشد، بيمار مي‌تواند روز پس از عمل مرخص شود و در منزل به يک هفته تا 10 روز استراحت نسبي نياز خواهد داشت.

بيمار بايد قبل از تصميم به عمل جراحي چه مسايلي را از پزشک جراح بپرسد؟

برخي بيماران پس از جراحي از نتيجه ناراضي هستند و آرزو مي‌کنند که اي کاش اين کار را انجام نداده بودند. بيمار بايد انتظاراتش از عمل جراحي را مشخص و با پزشک مطرح کند. در بسياري از مواقع، خانم‌ها يا همسرانشان ممکن است انتظار غيرواقعي از انجام عمل داشته باشند و پس از عمل جراحي، به دليل برآورده‌نشدن اين انتظار، احساس نارضايتي مي‌کنند. گاهي هم به دليل اطلاع‌نداشتن از عوارض احتمالي، وقتي با عوارض مواجه مي‌شوند، نمي‌توانند آن را تحمل كنند بنابراين توصيه مي‌شود بيمار و همسرش در 1 يا 2 جلسه مفصل با پزشک صحبت و در مورد عوارض احتمالي و نتيجه نهايي عمل سوال‌هاي خود را مطرح كنند و بعد با آگاهي کامل تصميم بگيرند.

چه عوارضي به دنبال اين عمل ممکن است پيش بيايد؟

عارضه احتمالي جراحي کوچک کردن پستان، بي‌حس شدن ‌هاله يا نوک پستان است که در برخي بيماران پس از عمل به وجود مي‌آيد. اين بي‌حسي گاهي به‌مرور زمان از بين مي‌رود و گاهي دايم باقي مي‌ماند که ممکن است براي فرد ناخوشايند باشد. بايد توجه داشت که احتمال ايجاد عفونت در محل جراحي پايين است اما اگر در بيماري كه پروتز گذاشته پيش‌بيايد، ممکن است نياز به خارج‌کردن پروتز و گذاشتن مجدد آن پس از برطرف‌شدن عفونت، باشد.

آيا پروتزهاي پستان دايمي هستند و تا آخر باقي مي‌مانند؟

پروتزهاي سينه دائمي نيستند و در اغلب موارد پس از طي‌شدن عمر متوسط آنها که بين 10 تا 15 سال است نياز به تعويض با پروتز جديد دارند.

سلامت: برخي خانم‌ها نگران هستند که عمل جراحي کوچک‌ يا بزرگ‌کردن پستان، باعث سرطان پستان شود؟

خوشبختانه اين جراحي‌ها باعث ابتلا به سرطان نخواهند شد و مطالعه‌هاي فراواني عدم ارتباط اعمال جراحي زيبايي با سرطان پستان را اثبات کرده است اما هر خانمي ممکن است در آينده به سرطان پستان مبتلا شود و تشخيص زودرس و درمان سريع، کليد اصلي موفقيت در درمان اين سرطان است. اگر بيماري که مبتلا به سرطان پستان مي‌شود، سابقه عمل جراحي زبيايي در گذشته داشته باشد، تشخيص سريع تا حدي مشکل مي‌شود و روش‌هاي کمک تشخيصي مانند ماموگرافي و سونوگرافي کمتر در اين بيماران کمک‌کننده هستند چون در نسج سينه جوشگاه يا اسکار ايجاد مي‌شود و اين نسج جوشگاهي در سونوگرافي و ماموگرافي قابل افتراق از ضايعات سرطاني نيست. گرچه گاهي انجام ام‌آر‌آي در تشخيص کمک مي‌کند اما در نهايت ممکن است که به نمونه‌برداري يا عمل جراحي نياز باشد که مستلزم صرف هزينه و وقت نيز است.

آيا فردي که پروتز گذاشته است مي‌تواند در آينه بچه‌دار شود و به او شير بدهد؟

بله، براي بچه‌دارشدن و شيردادن منع مطلقي وجود ندارد اما برخي خانم‌ها به‌دنبال گذاشتن پروتز براي جلوگيري از تغييرات ناشي از شيردهي در پستان مانند افتادگي، ترجيح مي‌دهند به كودكشان شير ندهند.

آيا مقادير بسيار کم ژل که از منافذ ريز در جدار پروتز نشت مي‌کند، مي‌تواند وارد شير شود و به شيرخوار آسيب برساند؟

اين مساله در مطالعه‌هاي انجام شده ثابت نشده است و در عين حال در پروتز‌هاي جديد احتمال ايجاد منافذ و نشت ژل کاهش مي‌يابد و مطالعه‌هاي بيشتري نيز در حال انجام هستند.

هفته نامه سلامت

 

افزودن نظر


صفحه اصلی گوناگون بابافارس - ناگفته های جنسی مردان بابافارس - دانستنیهای جراحی بزرگ کردن پستان